پدر شهید عباس مقصودی نقل می کند: عباس با شهید صادق محمدی ارتباط نزدیکی داشت و تسبیح او را به یادگار نگه می‌داشت. در جبهه کردستان، از نیرو‌های دستۀ شهید محمد کرمی بود. مهمان‌نواز بود و رزمندگان را به خانه دعوت می‌کرد. یک بار از او پرسیدم: چرا در این سن به جبهه می‌روی؟ گفت: من و صادق عهد کرده‌ایم تا روز شهادت، جبهه را ترک نکنیم.

شهید والامقام «محمد کریم حسینی»، فرزند حسن، از نیرو‌های رزمنده و دلاور تحت امر سردار رشید اسلام شهید حاج همت و سردار الله‌کرم بود. او حضور در خطوط مقدم جبهه‌های نبرد را بر هر منصب و جایگاهی ترجیح داد و بر عهدی که با بزرگ‌پاسدار اسلام بسته بود، تا آخرین نفس وفادار ماند. برای برافراشته ماندن پرچم آغشته به خون پاک شهیدان، سنگر به سنگر در برابر خصم زبون ایستادگی کرد و سرانجام، این سجاده‌نشین مسلخ عشق، با وضوی خون، نماز عشق را به سالار شهیدان کربلا اقتداء کرد.

شهید «غلام کایدخورده» در دلنوشته‌ای پراحساس، بندگی خالصانه را تنها شایسته پروردگار یگانه دانسته و راه راست را مسیر صالحان، عدالت‌طلبان و پیروان سیاست علوی معرفی می‌کند. او از خداوند می‌خواهد که در مسیر کوردلان و اهل نیرنگ قرار نگیرد و در روز حساب، مشمول عفو و بخشش الهی باشد. این نوشته، تجلی ایمان، بصیرت و آرمان‌خواهی شهیدی است که جان خود را در راه حقیقت نثار کرد.

«حاج صارم طهماسبی»، مردی از تبار ایمان و ایثار، از زندان ساواک تا جبهه‌های جنوب لبنان، راه حقیقت را بی‌ادعا پیمود. با پنجاه ماه اسارت و هفتاد درصد جانبازی، هرگز خم نشد و زخم‌هایش را به نیایش بدل کرد. او چراغی بود در دل شب، که با سکوتش تاریخ ساخت و با ایمانش جاودانه شد. 

در شبی از ماه رمضان سال ۱۳۸۸، شهید «ابراهیم باقری» در کمین دشمن به شهادت رسید و همسرش با چهار فرزند تنها ماند. سال‌ها بعد، در شب عروسی پسرشان، شهید در رؤیایی معنادار از غیبت برخی آشنایان گلایه کرد؛ نشانه‌ای از حضور همیشگی‌اش در کنار خانواده. این روایت، قصه‌ای‌ست از صبر، مادرانگی و پیوندی که حتی شهادت هم نتوانست آن را بگسلد. در ادامه این قصه دلدادگی را بخوانید.

در هنگامه آتش باران بی‌امان دشمن، آن‌گاه که زمین از انفجار می‌لرزید و آسمان از ناله مجروحان سنگین شده بود، شهید سام محمدی، با پیکری خون‌چکان و زخمی، برخاست تا جان همرزمانش را نجات دهد. با وجود جراحتی جان‌سوز، آنان را یکی‌یکی به سنگر امن رساند؛ بی‌آن‌که به درد خود بیندیشد. این جلوه بی‌بدیل از ایثار، در نخستین روز بهار سال ۱۳۶۵، او را به آغوش شهادت سپرد؛ تا نامش در تاریخ، با واژه فداکاری گره بخورد و یادش در دل‌ها جاودانه بماند.

شهید «هوران تکش» بانوی فداکار و بهورز روستای اِما بود که با شجاعت و تعهد در دل بمباران به امدادرسانی پرداخت. او پس از رشادت‌های بی‌نظیر، در شهر ایلام بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و در جوار امامزاده علی صالح (ع) آرام گرفت.

شهید سیروس خنجری‌فرد، جوانی مؤمن و فداکار از ایلام، در حمله رژیم صهیونیستی به قرارگاه هوافضای سپاه در کرمانشاه، با ایثار جان خود برای نجات همرزمانش، به فیض شهادت نائل آمد. پدرش او را عارفی بی‌ریا و عاشق رهبر می‌خواند که زندگی‌اش سراسر بندگی و خدمت بود.

در نخستین سالگرد شهادت فرمانده مقاومت فلسطین، یحیی السنوار، شعری با عنوان «شهید با کرامت» به قلم فرخ نظری منتشر شد که جلوه‌هایی از ایثار، مبارزه و روشنگری این شهید بزرگ را به تصویر می‌کشد. این اثر منظوم، ادای دینی‌ست به روح بلند و آرمان‌گرای شهیدی که تا آخرین نفس در مسیر حق ایستادگی کرد.

در اوج نگرانی‌ها از خبر شهادت، مادر شهید ابراهیم باقری با ایمانی راسخ اعلام کرد قلبش گواهی می‌دهد پسرش زنده است. چند روز بعد، این باور مادرانه به حقیقت پیوست و ابراهیم سالم به آغوش خانواده بازگشت. خاطره‌ای از شازینب خانمحمدیان، مادر سرهنگ پاسدار شهید ابراهیم باقری به راویت شوکت باقری خواهر شهید در ادامه منتشر می‌شود.