شهید «حمید کیانی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «نجف و کربلای اباعبدا... (ع) را که به یاری خدا به زودی فتح خواهد شد به جای من زیارت کنید و به یاد من در قتلگاه جگرگوشه‌ی زهرا (س) دعا کنید.»

شهید «البرز بداغی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «ما تا آخرین نفس و نفر باید از اسلام و حقوق مسلمین دفاع کنیم و هرگز نباید در برابر دشمن خدا ساکت نشست تا دین و آیین پیامبر را از دست بدهیم.»

شهید «سید ابراهیم صبائی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «ما جنگ تحمیلی را خواهی نخواهی پذیرفتیم، اما صلح تحمیلی را تا ابدا نخواهیم پذیرفت، دشمن جنگی را بر ما تحمیل کرد که باعث عزت اسلام و ذلت کفار گردید. خداوند بزرگ را به خون حسین (ع) قسم می‌دهم آن عزت را زیاد کند و هم آن ذلت را که اول از آن ما و دیگری از آن دشمنان ماست.»

شهید «یدالله نژاد فتحی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «خداوندا به خواهرانمان حجاب عنایت فرما که حجاب رسالت و پیام خون و وصیت شهدا می‌باشد.»

شهید «رستم سواری» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «امام را مانند مردم کوفه که امام حسین (ع) را تنها گذاشتند، تنها نگذارید و خدای ناکرده اگر اطاعت نکردیم تاریخ بر ما لعنت می‌فرستد و عذابی سخت در پیش داریم که مطمئناً ملت شریف ما مانند مردم کوفه نیستند.»

شهید «مجید عاصی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «امت شهید پرور غیور ایران، اینک که برادران شما جنگ را به بن بست رسانده‌اند و لحظه‌ای آرامش برای نیرو‌های متجاوز باقی نگذاشته‌اند، پس بکوشید به این نیرو‌های بعثی مجال پایداری را ندهید.»

شهید عبدالله مهریان در وصیت نامه اش می‌نویسد: «پدر و مادرم می‌دانم شما را ناراحت کردم و جبران زحمات شما را نکردم و مادرم می‌دانم که در سنین کودکی شما برای من زحمات زیادی کشیدی و شب‌ها بلند می‌شدی و به چه زحماتی به من شیر دادی ولی پدر و مادرم مرا ببخشید، چونکه شهید شدن برای ما افتخار است.»

شهید «جمعه داردان» در وصیت نامه خود می‌نویسد: «ای همسر فرزندان عزیزم میدانید که جنگ، جنگ کفر با اسلام است و من بنا به وظیفه‌ای که داشته‌ام به امر امام امت که نائب بر حق امام زمان (عج) است در این راه قدم برداشتم تا دین خود را به اسلام ادا کنم.»

شهید «کیومرث چاری زاده» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «جهاد در راه خدا را فراموش نکنید و اسلحه شهدا را زمین نگذارید، آن را به دوش بگیرید و به جهاد علیه دشمنان دین قیام کنید تا رستگار شوید.»

شهید «منوچهر طیبی زادگان» در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «پروردگارا اگر آن زمان در میدان نبوده‌ایم که ندای فرزند رسالت را لبیک گوییم، حال به ندای حسین زمان لبیک گفته و تا آخرین قطره خون پای در چکمه‌ی رزم خواهیم کرد و در برابر دشمنان اسلام خواهیم ایستاد.»