شهید "عبدالشهاب ميری" در وصیت نامه خود می نویسد: اينجانب وصيتم به امت حزب الله اين است که تا حد ممکن که مي توانند جبهه ها را ياري کنند و تا توان دارند با مال و جان خود برعليه دشمن مبارزه کنند و نگذارند که خون شهدا پايمال شود.

شهيد "عبدالشهاب ميری" در وصیت نامه دوم خود می نویسد: از خواهرانم مي خواهم تا با حجابشان مشت محکمي در دهان ابرقدرت ها بزنند...

شهيد "عبدالشهاب ميری" در آبان سال 1343 در احمدآباد آبادانديده به جهان گشود و در اسفند 1364 به شهادت رسید.

شهيد "عبدالشهاب ميری" هشت آبان ماه 1343 در احمدآباد به دنیا آمد. دوران سربازی را به اتمام رساند. مدتی گذشت دلش آرام و قرار نداشت و قلبش برای جبهه می تپید...

شهيد "عبدالشهاب ميری" در نامه ای می نویسد: ؛مادرجان اصلا نگران حال من نباشيد. ما از تيررس دشمن بدور هستيم وحال همه بچه ها خوب و همه سالم هستيم...

شهيد "قنبر اسدپور" در دفتر مناجات خود می نویسد: خداوندا میدانم آنچه تو می خواهی می کنی . مرا در آن راهی بگذار که مصلحت توست. خدایا تو جانم دادی و جانم را خواهی گرفت، مرا در آن صراط گذار که هیچگاه در لحظه ی جان دادن غفلت نخورم...

شهيد "قنبر اسدپور" آذر سال 1330 در لامرد به دنیا آمد. با آغاز جنگ تحمیلی به جبهه رفت و در عملیاتهای بدر و رمضان شرکت کرد...

مادر شهيد سيد "حسن زارعی"در خاطر ای می گوید:"حسن" در جبهه از ناحیه صورت زخمی شد. به خانه آمد. پس از استراحت و بهبود نسبی قصد رفتن کرد. به او گفتم مادر دیگر به جبهه نرو...گفت: اگر من شهيد شدم گريه نکن و اشکهایتان را خرج امام حسین کنید.

شهید "جعفر رجبی امیری" 18 ساله بود که به سربازی رفت و پس از گذراندن دوران آموزشی به جبهه اعزام شد. پس از اتمام دوران سربازی به خیل سبزپوشان سپاه پاسداران پیوست و مجدد به جبهه رفت. مادرش در خاطره ای می گوید: جعفر مدام به ما می گفت: تنها چیزی که هیچگاه یادتان نرود، جگر سوخته حضرت زینب(س) باشد و پهلوی شکسته حضرت فاطمه زهرا (س) که این دشمن هم همان دشمن است.

یازدهم اسفند ماه 1364 بود. اسماعیل جهت ادای نماز از سنگر خارج شد و وضو گرفت. سجاده را پهن کرد و برای نماز قامت بست. رکعت اول را که خواند گلوله ی در نزدیکی سنگر اصابت کرد...