«آخرین حرف‌های محمود در آن لحظات تلخ و نفس گیر این بود: «راهم را ادامه بدهید و به خانواده‌ام بگو که محمود در راه خدا و امام شهید شده است و نباید ناراحت بشوند» بعد از گفتن این جملات بریده بریده، چشم هایش را برای همیشه بست ...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از دفتر خاطرات شهید «علی ظهرابی» در نوید شاهد بخوانید.

«بعد از شهادت علیرضایم در حادثه موشک باران مسجد نجفیه، یک جوان ریشوی قد بلند آمد درب خانه مان. یک جعبه انار آورده بود و یک پاکت نامه. تشکر کردم و گفتم: «مادر این چیه؟» گفت: «یه تقویمه برا عید نوروز!» وقتی خداحافظی کرد و رفت، پاکت نامه را باز کردم و  دیدم مقداری پول است...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان مادر شهید «علیرضا حلیم‌زاده» در نوید شاهد بخوانید.

«علاقه استاد باقر به رضا وصف نشدنی است. نیت کرده است روی رضا را کم کند. بی‌مقدمه می‌آید وسط و رو به رضا می‌گوید: «نمی‌گذارم یک تانک هم سهم تو شود…» چهره ی رضا می‌شود یک لبخند شکفته و آرپی جی‌اش را روی دست می‌گیرد و رو به استادباقر می‌گوید: «مگر از روی جنازه ی من رد شوی که بگذارم از تانک‌ها چیزی سهم تو شود...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را در نوید شاهد بخوانید.

«به حسن گفتم مادرت اینجا نیست، چی می‌خواهی؟ پرسید کی هستی؟ گفتم امدادگرم. گفت: مادرم را می‌خواهم، می خواهم مادرم را ببینم. اصلاً تو کی هستی؟ اینجا کجاست؟ گفتم بیمارستان افشار دزفول است و من هم خواهر شما هستم...»در ادامه آنچه خواندید بخشی از سخنان «شهلا دنیوی زاده» است. امدادگر داوطلب 17 ساله از شهرستان دزفول، شما را به خواندن متن کامل این خاطره دعوت می کنیم.

« من به سیدکاظم قول دادم و قسم خوردم که در صورت شهادت، شفاعتش خواهم کرد و از او هم خواستم علاوه بر اینکه قول می دهد، کاری کند که خیالم از این موضوع راحت باشد. سید هم به خاطر اثبات قولش دست کرد توی جیبش و تنها مهر نماز و جا نماز کوچک خود را که همیشه به همراه داشت بهم داد و گفت: این امانت و شرط ما باشد برای عملی کردن قول و تعهدهایمان....» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان دوستش «منصور قمر» در نوید شاهد بخوانید.

«ناگهان حمید بر می گردد و دوربین را می دهد دست رضا. رضا! از من عکس بگیر. چند دقیقه دیگر شهید می شوم. رضا متعجب از حرف حمید، از او می خواهد که شوخی نکند. اما حمید بی خیال قضیه نمی شود و می گوید: تو حالا این دوربین را از من بگیر و از من عکس بینداز. یادت باشد که حتما این عکس را به خانواده ام نشان بدهی این آخرین عکس من است...»در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان دوستش «رضا علیزاده اصل»در نوید شاهد بخوانید.

«من هم ذره ای از این حیات هستم. من هم بايد حسابرسي كنم. بايد بدانم چه كرده‌ام. بايد خود را سئوال و جواب كنم قبل از اين كه از من سئوال شود. باید در این روز که گذشته خود را حسابرسی کنم. چقدر سود دیده‌ام و چقدر زیان کرده‌ام! قبل از اینکه در محضر عدل الهی محاکمه شوم باید خود را محاکمه کنم...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان دوستش «حاج علیرضا بی باک» در نوید شاهد بخوانید.

«با تعجب نگاهش کردم. ادامه داد: «بیا ببوسمت که دیگه این آخرین باریه که منو می بینی! من می رم و یقین بدون که صد درصد مفقودالاثر می شم و دیگه خبری ازم نمیاد! نه خودم، نه جنازه ام!» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان عبدالحسین ملک محمدی در نوید شاهد بخوانید.

«یک شب خواب دید که جماعتی در یک حسینیه ای جمع هستند و هر کس انفرادی یا به همراه دوستانش نزد شخصی که در بالای آن حسینیه نشسته بود می روند و صحبت یا خواسته خود را مطرح میکند در همان عالم خواب متوجه می شود آن شخص حجر بن عدی است...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان همسرش در نوید شاهد بخوانید

«انگشت راست حبیب در سانحه تصادف شکست ولی من و فرمانده مهدی هر چه به حبیب گفتیم:«که نمیخواهد در عملیات شرکت کنی اصلا" انگشتت شکسته با چی میخواهی شلیک کنی؟»بدون این که کلامی بگوید انگشت وسط دست راستش را تکان داد ...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان همرزمانش در نوید شاهد بخوانید.