شهید «عبدالله بشگله» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: من زندگی را دوست دارم نه آنقدر که وطن و میهن خود را فراموش کنم، من دوست دارم مانند علی (ع) و امام حسین (ع) زندگی کنم و آنها را الگوی خود قرار دهم و هر انسان مومن باید مرگ را قبول کند و روزی هزار بار کلمه مرگ را به زبان بیاورد.

شهید «قربان اخوان بازگیر» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «به مادرم بگویید که‌ای مادر! آرزوی من برآورده شد و گریه نکن و فقط به او بگویید اگر گناهی در حق تو کرده‌ام بخاطر خدا مرا ببخش. چون اگر تو مرا نبخشی خدا مرا نمی‌بخشد.»

شهید «هادی رجب پور خشکرودی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «آن گاه اسلام با صراحت این امتیازات را می‌کوبد و می‌گوید: گرامی‌ترین افراد نزد خداوند با تقواترین آن هاست این تفاوت شکل‌ها و نژاد‌ها و زبان‌ها همگی نشانه قدرت خداست.»

شهید «محمدحسن طاطیان» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: همسرم زندگی کلاس درس بیش نیست که انسان باید دیر یا زود امتحان پس دهد و اگر من داوطلبانه به جبهه حق علیه باطل و پاسداری از دین اسلام و انقلاب به جبهه نبرد عازم گشتم شاید موقع امتحانم فرارسیده بود به هر حال از اینکه شما و دو فرزندم سمیه و سمانه را تنها می‌گذارم امیدوارم که مرا مورد عفو قرار داده و هیچ نگران نباشید.

«سیف الله جهانی امیری» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: به شما عزیزان توصیه می‌کنم تابع ولایت فقیه باشید تا دچار گمراهی نشوید در راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت کنید.

شهید «فرشاد آزادیخواه» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: اگر اشکی به خاطر من ریخته شود راضی نیستم و اگر هم اشکی را که هم از چشمان شما جاری می‌شود به خاطر حسین و به خاطر خودتان پایین بریزید دشمن در همه جا هست.

شهید «عبدالله ابوالفتحی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: هرگز ذلت را نخواهیم پذیرفت ما غریبانه خواهیم جنگید و مظلومانه شهید خواهیم شد، اما ابر مرد و دلاور خواهیم ماند و جنازه مرا بر سر دست بگیرید و در کوچه‌های محلمان بگردانید و جناره مرا در بهشت زهرا دفن کنید.

«غلامعلی الیاسی رسکتی» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: در نماز جمعه که مظهر وحدت میان مسلمانان است حضور پیدا کنید به خواهران نیز توصیه می‌کنم حجاب خود را رعایت کنند تا کرامت شان حفظ شود و از نگاه‌های آلوده مصون بمانند.

«بهمن حاجی زاده» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: سخنی چند با همسر مهربانم یقیناً انتظار شنیدن چنین سخنانی را نداری ولی چه کنم همسر عزیز اگر روزی این افتخار نصیب من شد از شما می‌خواهم صبور باشید که خداوند با صابران است من نیز بعد از خدا عشق و علاقه‌ای بالاتر از تو در قلبم ندارم و خدا شاهد است که بعد مرگم در جای قلبم حضور خواهی داشت و هرگز فراموشت نمی‌کنم زیاد سرتان را درد نمی‌آورم عزیزان تنها آرزوی دیگرم این بود که در ورزش کشتی به سکوی قهرمانانی بایستم و مدال طلا بر گردنم بیاویزند و به رهبر عزیزم هدیه نمایم.

شهید «علی رضا اژدری» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: من به عنوان یک سرباز معتقدم که برای حفظ نوامیس مملکت و خاک میهن عزیز خود تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خونم دفاع نمایم، حقیقتا شخصی که مهر وطن توی دل نداشته باشد کافر و حتی میشه گفت که انسان نیست، بلکه یک موجودی است که هیچ گونه احساس و عاطفه ندارد.